Thomas Roseingrave (1690 of 1691 – 23 juni 1766) was, net als zijn vader Daniel Roseingrave, een in Engeland geboren Ierse componist en organist.

Hij werd geboren in Winchester, waar zijn vader Daniel Roseingrave organist van de kathedraal was, maar bracht zijn vroege jaren door in Dublin, waar hij muziek studeerde bij zijn vader (die toen organist was van zowel de St. Patrick's Cathedral als de Christ Church Cathedral in Dublin).

In de jaren 1730 bereikte hij het hoogtepunt van zijn techniek en vaardigheid. Zijn succesvolle carrière kwam echter ten einde toen hem de toestemming werd geweigerd om te trouwen met een jonge vrouw op wie hij verliefd was geworden. Haar vader stond niet toe dat ze met een musicus trouwde. Deze teleurstelling had een grote impact op Roseingrave; zijn gedrag werd naar verluidt soms irrationeel en hij verwaarloosde zijn plichten. Uiteindelijk trok hij zich in 1747 terug in Dublin, waar hij bij zijn neef William in Dún Laoghaire woonde. Hij lijkt zijn pensioen voornamelijk in Ierland te hebben doorgebracht, met als opmerkelijke uitzondering de eerste en enige uitvoering van zijn opera Phaedra en Hippolitus op 6 maart 1753 in Dublin. Hij stierf in 1766 in Dún Laoghaire en werd begraven in het familiegraf. Kerkhof van de St. Patrick's Cathedral in Dublin.

Roseingraves beste composities zijn zijn klavierwerken, die verrassend weinig invloed van continentale componisten vertonen. Zijn klavecimbelwerken weerspiegelen soms de invloed van Scarlatti, maar de orgelwerken staan ​​dichter bij de Engelse stijl van Purcell en Blow. Ze zijn soms sterk chromatisch, wat de dissonante benadering van Engelse muziek weerspiegelt, zoals Purcells viola da gamba-fantasieën. Ze vertonen onregelmatige frasering en vorm, wat suggereert dat ze mogelijk zijn ontstaan ​​uit vrij geïmproviseerde uitvoeringen waar hij zo beroemd om was.